(UN)GESUNDES
VOLKSEMPFINDEN

Het was nagenieten gisteren bij Pauw op de teevee. Iedereen
zooh blij! De kinderombudsvrouw had met haar Armeense collega gesproken die
haar had verzekerd dat er na hun terugkeer voor de kinderen speciale opvang en
zorg geregeld was. Maar dat was gelukkig niet meer nodig. Die Armeense zorg konden
ze missen als kiespijn.

De staatssecretaris was onder de druk bezweken. Hij was
een niets ontziende kinderbeul geworden. Hij was niet zeker meer van de politie-inzet,
iedereen stond klaar om de uitvoering van de wet onmogelijk te maken. Slappe knieën
kun je niemand verwijten als je tegenover het vuurpeloton staat. Iedereen zooh blij
dat ze hem op de knieën hadden gekregen.

Toch was er een kleine kink in de kabel. Jeroen Pauw zei
dat velen vonden dat list en bedrog hadden gezegevierd. Liegen over de
nationaliteit, paspoorten wegmaken, tijdrekken, onderduiken, advocaatje had
meegeholpen, die advocateneed, wat stelde die nou voor, kinderbescherming in de
aanval.

Het was even stil. Toen brak het gehuil opnieuw los. Peter R. de Vries
wist, liegen mag, dat deden ze in de Tweede Kamer ook. Neen, dat gezeur over
dat handhaven van de wet, dat was gewoon Ungesundes Volksempfinden.

Het bleek een geoliede machine, op de staatssecretaris kwam
het af als een lawine, wat er blijft is een ruïne.