Dit paasweekeinde beluisterden wij de Matthäus-Passion
van Johann Sebastian Bach en wel een recentelijke versie van Reinbert de Leeuw,
ontvangen van een goede vriend, en een veel oudere versie van Nicolas
Harnoncourt uit mijn eigen bezit. Is er een verschil in beleving? Het is in
beide gevallen hetzelfde verhaal. In dramatiek doet het ene niet onder voor het
andere. Harnoncourt is wat gepolijster, ook authentieker met echte jongenssopranen.
Het belangrijkste verschil vond ik de Jezus vertolking. Bij Harnoncourt was dat
Karl Riddderbusch en bij Reinbert de Leeuw Andreas Wolf. Het is mij altijd een
raadsel geweest waarom Bach voor de stem van Jezus een bas liet klinken. Jezus stierf
toen hij ongeveer vijfendertig jaar oud was, een jonge man in de kracht van
zijn leven. Daar had een tenor bij gepast, voor zijn vurige momenten een
heldentenor en voor het overige een lyrische tenor.

Hoe dat ook zij, Karl Ridderbusch is onvergetelijk,
zonder afbreuk te doen aan de Jezus partij van Andreas Wolf in de versie van
Reinbert de Leeuw. Die laatste versie was ook kleinschaliger, intiemer, iets mathematischer.
Ooit hoorde ik een versie van een Japanner die zijn gehele leven aan het
project heeft gewijd. De kracht van Aziaten schijnt in de perfectie te liggen,
het oorspronkelijke vinden zij in het westen.

Na opnieuw het verklankte lijdensverhaal beluisterd te
hebben voelde ik mij weer gesterkt in de strijd tegen het geestelijk verval dat
ik door het nieuws dagelijks tot mij moet nemen.